Reklamy

Tag: podświadomość

Estabilishment używa socjotechniki na ogromną skalę! A nam wmawia, że to „teoria spiskowa”

Estabilishment używa socjotechniki na ogromną skalę! A nam wmawia, że to „teoria spiskowa”

socjotechnikaJakiś czas temu napisałem, że kto nie zna psychologii, ten może przegrać swoje życie. W żadnych innych czasach nie jest to tak bardzo aktualne, jak w naszych. Trwa obecnie nie tylko zmiana paradygmatu (zmiana matrixa) w kwestii relacji, emocji, podejścia do wielu spraw. Ale powstały potężne grupy wpływu, które praktycznie cały czas używają zaawansowanych technik psychomanipulacji, by nas ogłupiać.

Dodatkowo, manipulowanie ludźmi na ogromną skalę nie było nigdy tak łatwe. Środki masowego przekazu pozwoliły na rozszerzenie manipulacji i na ujednolicenie standardów, tym razem w wymiarze globalnym. Dodatkowo, dzięki kilku sprytnym posunięciom (demokracja, wprowadzenie terminu „teorii spiskowej„) udało się osłabić albo wytłumić pewne mechanizmy obronne, które ludzkość miała od zawsze.

Teraz przekaz propagandowy który idzie, jest następujący: -„Owszem, cała historia to pasmo spisków, konspiracji, intryg, sekretnych trucicieli i skrytobójców. Ale teraz mamy demokrację, Unię Europejską, ONZ i oświecone standardy, więc tego nie ma.” A guzik prawda. Analogicznie jest w przypadku medycyny. Ich przekaz to: -„Owszem, cała medycyna i ogólnie nauka to pasmo pomyłek, tragedii, a także wynalazców nie mogących przebić się przez konserwatywny beton. Ale teraz mamy EBM (tzw. ‚medycyna oparta na dowodach’ xD ) więc zachowujemy najwyższe standardy i większe pomyłki są wykluczone.

Ale wróćmy do meritum. Socjotechnikę i inne metody manipulacji stosują dziś rządy, politycy, media, grupy lobbingowe, korporacje (PR, marketing i nie tylko), i różne inne, mniej lub bardziej znane gremia. Co się dzieje gdy się o tym wspomni? Pomimo że szeroko rozumiana psychomanipulacja to „biznes” na miliardy dolarów, od razu usłyszy się, że to „spiskowa teoria dziejów.” Usłyszysz to właśnie od tych socjotechników, albo od zmanipulowanych przez nich ludzi.

W jednym z poprzednich artykułów pisałem, że jeśli chcecie uczyć się socjotechniki i psychologii tłumu, to powinniście wrócić do kampanii wyborczej z roku 2007 i tego, co zrobiła wtedy Platforma Obywatelska. Kampania ta została przeprowadzona wzorowo. W szerszym rozumieniu kampania ta nie dotyczyła tylko PiSowskiej, prawicowo-kościelnej ekstremy. Dotyczyła wszystkich tych, którzy kwestionują „zieloną wyspę cudów„, czy oficjalnie przyjętą retorykę wobec.. czegokolwiek i kogokolwiek. Jednak jest tutaj jeden pozytyw tego wszystkiego. Zainteresowało i nauczyło to całe rzesze Polaków psychologii, rozszerzyło w pewnym sensie ich świadomość.

Ciekawą koncepcją z pogranicza socjotechniki i teorii spiskowych, jest koncepcja „crisis actors„, czyli „aktorów do zadań specjalnych.” Są to specjalnie szkolone osoby o ogromnych zdolnościach aktorskich, biegłe w psychologii, NLP i wielu innych dziedzinach. Na potęgę takich osób używa Rosja do oczerniania Ukrainy i usankcjonowania bezprawnej okupacji jej terytorium: Czytaj dalej „Estabilishment używa socjotechniki na ogromną skalę! A nam wmawia, że to „teoria spiskowa””

Reklamy

Psychomanipulacja jest powszechna, potężni inżynierowie emocji manipulują nami na każdym kroku!

Psychomanipulacja jest powszechna, potężni inżynierowie emocji manipulują nami na każdym kroku!

manipulacja w mediachOd dawna w swoich publikacjach i komentarzach kładę duży nacisk na znajomość tajników psychologii, także psychomanipulacji. Uważam że ten, kto nie zna psychologii, ten nie zrozumie życia, i w konsekwencji, może je przegrać. Ile razy widzimy pewien obrazek: 50-letni miliarder biegły w naukach ścisłych poślubia bez intercyzy 20-letnią kobietę. A ta rok lub dwa lata po ślubie, rozwodzi się z nim i pozbawia go nawet 3/4 majątku.

Mamy tu klasyczną nieznajomość życia, w tym także psychologii i emocji. Ten miliarder, choć ukończył jakąś uczelnię techniczną z wyróżnieniem, ma łeb niczym kalkulator, i zespół ludzi od projektowania zaawansowanych systemów (np w informatyce), to przegrał on na polu emocji i psychologii. Życie to nie tylko liczby i nauki ścisłe, to nie tylko magisterka na polibudzie, to nie tylko umiejętność programowania w C++ i nie wiadomo czym jeszcze. Życie przede wszystkim składa się ze znajomości praw jakie rządzą emocjami i psychiką (wtedy wygrywasz życie i jesteś „kimś”), albo z ich nieznajomości.

Wtedy często pada się ofiarą tych pierwszych, sprytniejszych i przebieglejszych jeśli chodzi o emocje. Tajemnicą poliszynela, skrzętnie ukrywaną, i to ukrywaną chyba bardziej niż jakakolwiek teoria spiskowa – jest to, że cały świat jest zbudowany na tej zależności. W kapitalizmie nazywa się to, że „rekin skubie leszcza„, jak powiedzą Ci pryszczaci fani Janusza Korwina Mikke, fascynaci nauk ścisłych. Niestety, ale same wpływy i pieniądze nie wystarczą do tego. Dlatego wszystkie korporacje i tym podobne podmioty, zatrudniają potężne armie specjalistów od.. emocji i psychiki – reklamy, PR, NLP, psychomanipulacji itp.

Tego typu wiedza jest potężnym orężem i bardzo przydaje się w życiu. Dlatego często ta wiedza jest albo ukrywana, albo ośmieszana. Prym wiedzie w tym, o dziwo, tradycyjna, akademicka psychologia. Która nazywa nauki takie jak NLP czy PUA „pseudonauką która nie działa.” Jednak bądźcie pewni, że wszyscy ci „racjonaliści naukowi” jak i „sceptycy” czasami pracujący w działach PR korporacji, np farmaceutycznych – mają te „pseudonaukowe NLP” w jednym paluszku. I je stosują, tak jak poniższy pan który „zaszczycił” mnie swoją obecnością na mojej stronie: Czytaj dalej „Psychomanipulacja jest powszechna, potężni inżynierowie emocji manipulują nami na każdym kroku!”

Patologie normalności: wymogi cywilizacji prowadzą do chorób i przedwczesnej śmierci

Patologie normalności: wymogi cywilizacji prowadzą do chorób i przedwczesnej śmierci

hipokryzja i dulszczyznaJuż wiele lat temu zauważyłem, że z tym, co nazywane jest „normalnością”, coś jest cholernie nie tak. Zauważyłem też, że granice pomiędzy normalnością a nienormalnością są ekstremalnie płynne, wysoce relatywne. Zależą one od wielu czynników, takich jak:

-kultura, narodowość, wyznawana religia, miejsce zamieszkania (to co jest nie do przyjęcia w jednej religii, uchodzi za dobre i prawe w innej religii);
-status społeczny i towarzyski (osobie która ma ten status niewielki, niewiele rzeczy puszcza się płazem. O ile u majętnego i wpływowego człowieka płazem przechodzą nawet najbardziej chamskie, infantylne i kiepskie dowcipy, o tyle u biedaka mogą być one powodem nawet zatrzymania w izbie wytrzeźwień);
-płci i wieku (kobietom ogromną część win się odpuszcza, szczególnie tym ładnym. Z drugiej strony, nie akceptuje się damskiej seksualności. I jeszcze jedno – panuje przekonanie, że „młodość musi się wyszaleć”. W ten sposób ogłupia się ludzi (alkohol etylowy – bardzo silna neurotoksyna) i uzależnia ich od dilera – od państwa);
-od sytuacji (przymykamy oczy na wybryki przeciwko normom społecznym w specyficznych stanach – „w emocjach„, „pijany był, przymknij na to oko„, itp. Alkohol i inne narkotyki są tutaj takim alarmowym wentylem bezpieczeństwa w bezdusznym społeczeństwie, które wymaga bezwzględnego i bezdyskusyjnego podporządkowania. Pijemy go specjalnie po to, by robić po nim rzeczy, które byłyby w złym tonie na trzeźwo, lub do których nie mamy odwagi);

Pomimo wszystko – pomimo całej tej umowności i relatywności pojęcia takiego jak „normalność” – panuje powszechny jej kult. Choć tak naprawdę nikt na dobrą sprawę nie wie co to jest normalność. Bo każdy człowiek na Ziemi ma inną jej definicje. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy doda się do tych rozważań kolejny „parametr”..

Otóż zauważyliście zapewne nieraz i nie dwa, że ludzie co innego oficjalnie deklarują, a co innego robią gdy „nikt nie widzi” lub gdy występują inne „czynniki łagodzące” odstępstwo od normalności. To powszechna wada całej naszej cywilizacji. Pisałem już kiedyś, że to, co nazywamy człowieczeństwem, humanizmem, moralnością, etyką – to tylko taka „nakładka systemowa” na potężny system na którym wyrośliśmy. A który to system ma korzenie bezpośrednio w świecie zwierzęcym. Z tej przyczyny, ta nakładka systemowa ledwie funkcjonuje. Czytaj dalej „Patologie normalności: wymogi cywilizacji prowadzą do chorób i przedwczesnej śmierci”

Mimo postępu chorób wciąż nie ubywa. Rośnie za to zysk korporacji farmaceutycznych

Mimo postępu chorób wciąż nie ubywa. Rośnie za to zysk korporacji farmaceutycznych

korupcja w medycynie i nauceCiekawy artykuł pana Kazimierza Piotrowicza o tym, w jaki sposób lekarze ulegają biurokratycznym i technokratycznym gremiom, które narzucają im model myślenia i postępowania. Jak już słusznie ktoś zauważył, monopolistyczne grupy ekspertów, naukowców i lobbystów, zaczynają żyć własnym życiem i przestają spełniać potrzeby społeczeństwa. Za to sztucznie kreują całkiem nowe potrzeby i zaspokajają je na swój własny, narzucony nam sposób.

Na przykład wykreowano zapotrzebowanie na badania mammograficzne, które mają mnóstwo wad, jak i na kampanie szczepień, które jak się okazuje, przynoszą więcej szkody niż pożytku. Nie ukrywam, że ja również postępuję tu na blogu w podobny sposób – kreując nowe potrzeby. Wszak: „godzi się uczyć i od wroga„. Staram się kreować zapotrzebowanie na treści antysystemowe i duchowe także tam, gdzie większość niezależnych autorów i ezoteryków widzi mur nie do przebicia.

Poniższy artykuł jest cenny o tyle, że łączy dwie moje ulubione dziedziny. Czyli i psychologię, i demaskowanie korupcji i afer w nauce. Akademicka „nauka” jest obecnie świętą krową, którą rzadko kiedy się rusza. Do śmiania się i pogardzania polityką jesteśmy już przyzwyczajeni. Obecnie jesteśmy w fazie skrajnej niewydolności i kolapsu wielu istniejących przez wieki systemów. Są one straszliwie niewydolne, a ich dalsze trwanie powoduje coraz więcej i więcej zła i cierpienia. Skoro odpowiedzi na ważne pytania nie daje już rzymskokatolicki ksiądz, skoro tej odpowiedzi nie daje także troszczący się o swoje interesy polityk – elity wpadły na inny pomysł.

Teraz odpowiedzi na ważne pytania mają dawać monopolistyczne grupy „fachowców”, „naukowców” i „ekspertów”, a w rzeczywistości – lobbystów. Nauka ma mieć monopol na interpretację „jedynie słusznej” prawdy. Popatrzcie na to, co zrobiono z psychologią. Nie tylko odcięto ją od pierwiastka metafizycznego, który jest naturalnym dalszym przedłużeniem psychologii. Ale także zanegowano psychologię głębi Junga, zanegowano również inne metody łączące psychologię z pierwiastkiem metafizycznym.

A więc np metodę Hellingera. Zrobiono to w imię postrzegania umysłu człowieka przez pryzmat „ateistycznej” i materialistycznej neurobiologii. Wyzuto psychologię z jej cennego uzupełnienia, z jej naturalnej kontynuacji. Obecnie, tak skrajnie okrojona psychologia wcale nie daje człowiekowi odpowiedzi na bardzo ważne, życiowe pytania. Wręcz przeciwnie – ignoruje je, spychając je do obszaru „religijnych guseł”. Odpowiedzi na ważne, ale często spychane głęboko do podświadomości dylematy, brak. Ateizm i racjonalizm które są dogmatem również w psychologii, nie są dobrą doktryną bo są dziurawe, jeśli chodzi o wiele sfer życia.

Autor wstępu: Jarek Kefir

Proszę o podanie dalej tego info!


Mimo ogromnego rozwoju medycyny chorób nie ubywa

Cytuję: „Jak działa mechanizm nacisków decydentów medycyny na lekarzy?

Badania nad syndromem grupowego myślenia przeprowadził Irving Janisa. Punktem wyjścia tych badań było spostrzeżenie, że niejednokrotnie grupy kierownicze podejmują głupie, lekceważące zasady moralne, pochopne czy wręcz szkodliwe dla realizacji zadań decyzje. Syndrom grupowego myślenia, inaczej gromadomyślenie, w psychologii społecznej oznacza uleganie sugestii i naciskowi grupy, której jest się członkiem, która ogranicza swobodny tok myślenia.

Chcąc dokonać zmian w systemie lecznictwa, w 1995r kandydowałem na Urząd Prezydenta Polski. Utworzyłem Międzynarodowy Instytut Zdrowia w Gliwicach, w którym było 106 pokoi dla 196 pacjentów, który pomógł niemal 30000 chorych. Wraz z lekarzami, których tam zatrudniłem udowodniliśmy, że choroby postępujące uznawane za nieuleczalne i genetyczne są możliwe do wyleczenia, a przede wszystkim można im skutecznie zapobiegać. Przez ponad 20 lat działałem w Polsce i wielu krajach na całym świecie. Sądzę, że nikt nie zrobił więcej dla ludzi chorych.

Początkując zgłębianie wiedzy o organizmie ludzkim na własny użytek, miałem niezmiernie dużo szczęścia napotykając lekarzy i naukowców z Białorusi, którzy oficjalnie w szpitalach przebadali moje metody leczenia oraz zapobiegania chorobom i potwierdzili jej dużą skuteczność. Jednak postępowanie decydenckiego świata medycznego, nie tylko w Polsce, lecz także w krajach w których próbowałem wdrożyć moją wiedzę i metody, okazał się niemożliwym do przebicia syndromem decydenckiego światka medycznego. Ten psychiczny syndrom grupowego myślenia jest tak mocno zakorzeniony, ponieważ jego twórcy zdominowali prawo na całym świecie. Dlatego nikt dotychczas nie był w stanie go złamać. Mnie też dotychczas to się nie udało.

Badania nad syndromem grupowego myślenia przeprowadził Irving Janisa. Punktem wyjścia tych badań było spostrzeżenie, że niejednokrotnie grupy kierownicze podejmują głupie, lekceważące zasady moralne, pochopne czy wręcz szkodliwe dla realizacji zadań decyzje. Syndrom grupowego myślenia, inaczej gromadomyślenie, w psychologii społecznej oznacza uleganie sugestii i naciskowi grupy, której jest się członkiem, która ogranicza swobodny tok myślenia. Jest to powodem, że w wyniku narzuconej autocenzury członkowie grupy podlegającej temu zjawisku, dobrowolnie zubażają swoje zdolności intelektualne. Myślenie grupowe prowadzi w skrajnym stadium do zupełnej utraty przez grupę poczucia rzeczywistości, przecenianie własnej siły i możliwości działania. Syndrom ten oznacza również izolację grupy od otoczenia i zamknięcie się grupy we własnym świecie.

Regułą jest, że nagromadzenie wiedzy i doświadczenia zmniejsza częstość pomyłek i prowadzi do możliwie najlepszego rozwiązania problemu. Przy założeniu, że każdy z uczestników wnosi twórczy wkład osobisty, skutkiem myślenia grupy myśl powinna być trzeźwa dzięki wielostronnej oceny sytuacji oraz podjęcie właściwej decyzji. To dlatego powszechnie się uważa, że myślenie zespołowe zapewnia lepsze wyniki, niż myślenie samodzielne.

Okazuje się jednak – i to bardzo często – że inteligencja grupy wcale nie przewyższa inteligencji jej poszczególnych członków; że decyzje rozmaitych komitetów czy komisji są wyjątkowo nietrafne i byłoby lepiej gdyby były one podejmowane przez pojedyncze osoby. Zespół bowiem ulega złudzeniu co do swojej nieomylności i wyższości intelektualnej, przy czym złudzenie to jest tym silniejsze, im wyższy jest status społeczny każdego z uczestników, im wyższym dyplomem może się on legitymować i im większy jest poziom wewnętrznej spójności grupy. Istnieje wiele czynników, które powodują, że grupa podejmuje często gorsze jakościowo decyzje o większym poziomie ryzyka, które składają się na tzw. syndrom grupowego myślenia.

Według Irvinga Janisa syndrom ten charakteryzuje się następującymi objawami:

– iluzja nieomylności i pewności siebie,

– lekceważenie niepomyślnych informacji,

– wiara we własną etykę zawodową, nieuwzględnianie etycznych i moralnych aspektów decyzji,

– lekceważące traktowanie wyników i osób spoza zespołu,

– wywieranie nacisku dla wymuszenia konformizmu, (Konformizm jest to zmiana zachowania na skutek rzeczywistego, bądź wyobrażonego wpływu innych ludzi. Podporządkowanie się wartościom, poglądom, zasadom i normom postępowania obowiązującym w danej grupie społecznej. W tym rozumieniu jest to zmiana związana z faktem, że członek grupy miał początkowo inne zdanie czy inaczej się zachowywał niż grupa, a następnie je zmienił w kierunku zgodnym z oczekiwaniami grupy.)

– samocenzurowanie się (aby uniknąć powtarzających się negatywnych reakcji grupy, krytyczni jej członkowie decydują się w końcu milczeć),

– iluzja jednomyślności (milczenie jest traktowane jako wyraz zgody),

– filtrowanie informacji, tzn. członkowie grupy starają się nie dopuścić informacji sprzecznych ze zdaniem grupy.

Myślenie grupowe prowadzi do podejmowania błędnych decyzji i kryzysów, gdyż umożliwia grupie widzenie i słyszenie tylko tego, co chce. Informacje niezgodne z poglądami grupy są ignorowane, zwłaszcza jeśli pochodzą z zewnątrz. Grupa nie poszukuje i nie bierze pod uwagę nowych możliwości, co prowadzi do nieuzasadnionego optymizmu i samozadowolenia, a w następstwie do kryzysu.

W przypadku konformizmu decydenckiego świata medycznego największe szkody ponosi cała ludzkość, gdyż społeczeństwom utrudnia się sięgniecie po właściwą wiedzę przynoszącą znacznie lepsze ogólnospołeczne korzyści, a wpaja się ludziom wiarę w nieomylność decydenckiego świata medycznego. Ponadto prawo praktycznie uniemożliwia społeczeństwu przeciwstawienie się grupowej medycznej agresji, która jak wykazał Irving Janis przeradza się w autoagresję tegoż środowiska.

Od 1993 roku do 2008 roku próbowałem przeciwstawić się temu totalitaryzmowi na rzecz wolności wyboru skutecznych metod leczenia, a nie korzystnych wyłącznie dla decydenckiego medycznego świata. W wyniku moich działań poniosłem nie tylko straty moralne ale także materialne w wysokości ponad dwóch milinów dolarów, ponieważ do walki ze mną włączyły się najbardziej znane i oglądane media, w tym prasa, radio i tv. Możliwe, że uda się dokonać zmiany w lecznictwie znacznie szerzej niż obecnie, które zainicjowałem w 1995 roku gdy kandydowałem na Urząd Prezydenta Polski. Niniejsza strona internetowa ma na celu otwarcie oczu całemu społeczeństwu, a zwłaszcza lekarzom, na ten zdawało by się ślepy i zarazem doskonale widoczny problem. Chcę otworzyć oczy nie tylko wszystkim ludziom ale także parlamentarzystom w Polsce, oraz we wszystkich krajach, poprzez opublikowanie i rozpowszechnienie tej strony internetowej.

Autorstwo: Kazimierz Piotrowicz
Źródło: Nowe spojrzenie na medycynę
Za: Wolne Media

Ich ciała gniją za życia, toczy je robactwo. „To przechodzi ludzkie pojęcie..”

Zespół Cotarda, czyli śmierć za życia..

Cytuję: „Ciało gnije, rozpada się, pełno w nim robactwa.. narządy zanikają, pojawia się świadomość, że właściwie już się nie żyje – a jednak doskonale rejestruje się wszystkie te okropne rzeczy, które dotykają naszego ciała. Brzmi jak opis najstraszniejszego koszmaru sennego. Tymczasem niektórzy ludzie przeżywają taki koszmar na jawie.

To osoby cierpiące na zespół Cotarda, zwany też syndromem chodzącego trupa. Zespół Cotarda to niezwykle rzadko diagnozowane zaburzenie psychiczne, towarzyszące zazwyczaj ciężkiej depresji lub schizofrenii. Głównym objawem zaburzenia jest występowanie urojeń nihilistycznych o absurdalnej treści. Chorzy są przekonani, że część ich narządów zanika, organizm się rozpada, jest toczony przez robactwo, a najczęściej, że po prostu nie żyją, choć są w stanie się poruszać i mówić.

Schorzenie opisał w 1880 roku francuski neurolog Jules Cotard. Opisana przez niego pacjentka – panna X, twierdziła, że niektóre jej części ciała nie istnieją. Po pewnym czasie zaczęła utrzymywać, że jest martwa i za swoje winy skazana na wieczne potępienie i że ponieważ już nie żyje, nie może umrzeć śmiercią naturalną. Umarła z głodu, bo w przekonaniu o wcześniejszym zgonie, nie zgodziła się przyjmować posiłków.
Pacjentka Cotarda wierzyła, że wieczne potępienie, na jakie ją skazano, to kara za jej przewinienia. To kolejny typowy przejaw tego zaburzenia. Cierpiące na nie osoby są przekonane o własnej winie, bez przerwy przepraszają innych i wierzą, że zasłużyły na los, który ich spotkał.

Kolejną cechą charakterystyczną dla zespoły Cotarda jest (…)

To tylko 1/3 artykułu. Aby przeczytać całość, kliknij na poniższy link:

http://fitness.wp.pl/zdrowie/psychologia/go:2/art308,smierc-za-zycia-czyli-zespol-cotarda-.html

Co sądzicie o tej dziwnej, niemal egzotycznej chorobie? Z czego może ona wynikać? Czy jest możliwe, by niektóre elementy zespołu Cotarda, oczywiście w znacznie łagodniejszej formie – pojawiały się np u fanatyków religijnych, ideowych? Zapraszam do dyskusji:

Zmiany globalne, ale jakie? Stan serca, umysłu i ducha u ludzi

Zmiany globalne, ale jakie? Stan serca, umysłu i ducha u ludzi

Postaram się skomentować warszawski protest przeciwko żywności GMO i ogólnie, stan polskiego ducha.

Na zachodzie Europy wprowadzenie ustawy legalizującej GMO byłoby niemożliwe. Tam są ludzie zorganizowani, zaraz na demonstrację zwaliłoby się 200.000 luda i byłyby zamieszki, łącznie z podpalaniem banków. Widmo zamachu stanu, przewrotu w takim kraju Europy zachodniej, stałoby się realne – przykładem tego są kryzysy parlamentarne w Grecji, Hiszpanii (Katalonia). U nas na 38-milionowy kraj zwala się na protest 100-osobowa grupka która w TV zostanie pokazana jako egzotyczna zgraja oszołomów, dziwaków, łącznie z Dodą gadającą o niebieskich pomidorach.

A po wiadomościach wyśmieje ich jakaś opłacana dziennikarzyna z podrzędnego, wsiowego uniwersytetu. Np mówiąc, że „50 lat temu też nie było takich fajnych iPodów, telefonów i innych gadżetów, a teraz wszystko jest, również wspaniałe GMO”.

Wniosek: zapewnić Polakom przysłowiową michę modyfikowanego ryżu i telenowelę – i masz gwarancję, że będą siedzieć jak mysz pod miotłą. No, Ci bardziej „wymagający” potrzebują do szczęścia netu i drogich gadżetów. Wniosek ten rozwinął jeden z lepszych polskich myślicieli i strategów, Stanisław Tymiński:
Od dawna jestem zdumiony, że Polacy są tak potulnym i łatwym do manipulowania narodem. Nie winię naszych wrogów za ich podłości. Wina za stan Rzeczpospolitej leży po stronie Polaków, z powodu tchórzostwa i braku poparcia swoich liderów. Od 20 lat nie zauważam u Was realnej wizji przyszłości Kraju i przykładów waleczności.” To cytat sprzed dekady – czy coś się zmieniło?

Polak łyknie każdą szmirę, każde lepsze gówno które ma etykietę „USA” lub „Germany” itp. Kij z tym, że produkowane na zadupiu w jakimś chińskim garażu, ważne, że z markowego sklepu i że ma metkę. Polakowi sprzedasz wszystko co tylko ma znamiona „europejskości” czy „zachodniości”. Typowy przykład to zakup przez rząd F-16, szmelcu made in USA and China, który non stop się psuje i stoi w punktach napraw, zamiast innych samolotów.

Przede wszystkim, należy ostudzić nadmierny optymizm różnych niezależnych autorów. Słyszę często opinie, że ma nastąpić radykalny i „masowy” wzrost świadomości. Że „jedziemy na jednym wózku” – no nie do końca. Aby dokonać zmian, wystarczy poparcie patriotów z armii i innych służb mundurowych, i góra 20% uświadomionego społeczeństwa. Gdyby dobrze się zastanowić, opracować plan, przejąć zawczasu media – to te 80% nawet by się nie zorientowało, że właśnie został zmieniony system polityczny RP..

Żyjemy w świecie gdzie 90% ludzi nie jest w stanie myśleć kreatywnie, abstrakcyjnie, samodzielnie. Nawet jak dokonamy takiej zmiany władzy, rewolucji – to co dalej? Trzeba będzie stworzyć jakiś system (matrix) dla tych 90%, choćby po to, by Ci ludzie nie pozarzynali siebie nawzajem i przy okazji nas. „Na przestrzeni wieków rzesze ludzi nad wolność przenosiło sen, wygodę i dobrą rozrywkę. Nad tłumem trzeba panować„.

Po dokonaniu zmiany „na górze”, trzeba się uporać z całością społeczeństwa. Dać im gotowy schemat, system norm społecznych, praw, nakazów i zakazów, aby Ci ludzie zgodzili się z nim i skopiowali jako swój. Część takich ludzi może psychicznie nie wytrzymać nawału nowych wiadomości, całkowicie sprzecznych z tym, co wbito im do głowy. My się z tym uporaliśmy, ale zajęło nam to lata i nie obyło się bez traumy. Lata spędzone na samodzielnych poszukiwaniach i dojściu do miejsca, w którym teraz jesteśmy. A inni ludzie, którzy na co dzień nie zajmują się sprawami politycznymi i społecznymi, a jedyne co ich interesuje, to towarzyska propaganda, postępowanie według obowiązujących schematów bez tych wszystkich dylematów, czy to jest słuszne czy nie i jaki ma cel? Teraz, gdy taki człowiek spotka w internecie materiały nie pasujące do obowiązującej propagandy, do jego iluzji, postrzegania świata – to albo to wyśmieje (większość), albo zada pytanie w stylu: „ej ludzie, o co chodzi z tym GMO„?

A co będzie, gdy stary system runie? Wtedy trauma dla nieuświadomionych dotąd osób będzie niesamowita. Jak wiemy, rzeczywistość nie znosi próżni.  Z doświadczenia w dyskusjach i z obserwacji wiem, że wystarczyłaby drobna modyfikacja tego co jest dzisiaj, czyli: „micha ryżu + telenowela” jak to mawiał Michalkiewicz, plus zakupy i jakieś fajne gadżety dla każdego. Czyli zrealizować w praktyce hasło: „godna praca i płaca”, a dla tym którzy sami wykażą taką wolę – umożliwić szeroki dostęp do nowej dla nich wiedzy. Można by też zmienić system edukacyjny i uczyć dzieci w szkołach kreatywności, samodzielnego wyciągania wniosków, ale to da rezultaty za kilka dekad – i będzie to nowe pokolenie. Tyle, i tylko tyle!

Dawno porzuciłem naiwna wiarę w pewien mit, którym lubią się karmić niezależni autorzy. Mit ten głosi, że jesteśmy u progu masowego wzrostu poziomu świadomości i wiedzy i że nic tego procesu nie zatrzyma. Masowość to jest podstawowy błąd, którego musimy się wystrzegać. Skoncentrować należy się na tych, którzy sami wykażą ciekawość i głód wiedzy. A i tak rezultat końcowy nie jest pewny.

Pamiętać należy o tzw prawie masowości – czyli zasadzie, że: „jeśli coś staje się masowe, to automatycznie traci na jakości„. Tak jest z kulturą i jej odmianą dla mas, czyli pop-kulturą, szczególnie mam tu na myśli wszystkie subkultury (antykultury). Moja teza jest taka, że tak samo jest z zasadami moralnymi. Te prawdziwe to efekt poszukiwań i pracy jednostek ludzkich. Te fałszywe to to, co dostajemy w pakiecie od rodziców, nauczycieli, kapłanów – czyli system nakazów i zakazów, mylnie nazywany moralnością.

My, czyli jednostki, się od tego uwolniliśmy, niektórzy bardziej, inni mniej. A co z resztą społeczeństwa? Większość, jak pisałem – akceptuje ten system, ba, nawet określa go jako „własny” – i jeszcze jest dumny z tego powodu i wywyższa się np na tle innych kultur i narodów świata. Mniejszość buntuje się i zastanawia nad poszczególnymi elementami tej składanki, ale niewielu dostrzega to jako „całość”.

To, jaki jesteś, w dużej części zależy od tego, co Ci zostało „wgrane” w dzieciństwie, najczęściej na poziomie podświadomości. Pierwszym takim aktem „betonowania” umysłu jest chrzest dziecka w dowolnej religii. Potem jest, wiadomo, przynależność do danej kultury, pozycji rodziny w społeczeństwie, no i od tego co wynieśli z tego wszystkiego rodzice.

W procesie dorastania otrzymujesz pełną „matrycę” wgraną w podświadomość – i możesz na tym poziomie się zatrzymać. Jednak rozwój i uzyskanie świadomości przychodzi przez bunt, wątpliwości, zadawanie pytań i analizowanie – „dlaczego, po co, i jaki to ma sens„. Bez tego nie rozwiniesz się dodatkowo, będziesz funkcjonował na poziomie tego, co dostałeś – ergo – tego, co zostało Ci narzucone w momencie, gdy Twój umysł był najbardziej chłonny i skory do „urabiania”.

Jeśli chcesz działać lub już działasz – musisz nauczyć się rozpoznawać osoby, które pragną poznawać świat. Zasada jest jedna, że siłą nikomu nic nie narzucisz, a jeśli zastosujesz to w odniesieniu do przekazywania wiedzy – np będziesz zbyt nachalny – skutek będzie odwrotny od zamierzonego. Trafisz na silne mechanizmy zabezpieczające znajdujące się w umyśle każdego z nas. Manifestują się one w taki sposób:

1. „mam to w dupie„, „a daj spokój Jarek, ja tam wolę zajmować się tym na co mam wpływ” – dlaczego więc zajmujesz się tylko kupowaniem coraz to nowych rzeczy i wklejaniem fotek / memów na FB?

2. „wolę korzystać z życia takiego jakie jest„, „zajmij się chwytaniem życia a nie rozdrabnianiem się i analizowaniem” – mechanizm zabezpieczając działa według zasady: „Im mniej człowiek wie, tym łatwiej mu żyć. Wiedza daje wolność, ale unieszczęśliwia” – i to jest coś, co każdy w głębi wie, stąd opór i strach przed poznaniem „nowego” manifestujący się w taki sposób.

3. „nie mam czasu” – a czas spędzony na oglądanie telenowel, seriali, przeglądanie obrazków itp?

4. „lepiej się dostosuj„, czyli: „życie jest jakie jest, i tak musisz się dostosować„. Owszem, biologiczne przeżycie jest ważną sprawą, szczególnie w dobie umów śmieciowych i emigracji za chlebem. A reszta życia?

Gdy usłyszysz powyższe słowa, niech to będzie dla Ciebie znak, że dalej nie warto iść. Inaczej jest tylko z bliskimi nam osobami, tu warto działać. Prawda jest taka, że każdy człowiek musi sam wykazać inicjatywę, jeśli chce coś zweryfikować, poznać. To, co mamy własnego – np swoje wnioski odnośnie świata – siłą rzeczy musi zostać wypracowane, nie może być narzucone czy skopiowane. A każda praca, jak wiadomo, to wysiłek. Ludzie zwyczajnie nie chcą się wysilać. Podam przykład: większość słucha pop-kulturowego chłamu z Zetki czy RMF i narzeka na denny poziom muzyki.

Nieliczni szukają w internecie alternatywnych rozgłośni, których na całym globie są dziesiątki tysięcy. Pozostali ludzie wolą siąść na dupie, włączyć jednym przyciskiem Zetkę i narzekać że dzisiejsza muza to dno. Tak samo jest z telewizją – w pracy, szkole i innych miejscach „słyszy się”, że teraz na topie jest  TVP, TVN i Polsat. Ludziska mają po 200 kanałów w kablówce ale już poszukanie odpowiedniej treści wśród tych 200 kanałów to za dużo. Nie mówiąc o telewizjach działających w internecie.

To co napisałem to duże uproszczenie, ale oddaje sam model – w jaki sposób ludzie chłoną treści i jak można nimi manipulować za pomocą tych treści. Do tego wcale nie potrzeba futurystycznych wojskowych technologii które tu opisuję. Dziś wystarcza do tego komputer podłączony do internetu i odpowiednio zdeterminowana grupa ludzi (zjawisko o nazwie Viral). Wiedzą o tym rozmaite trolle i grupy alternatywne, które wykorzystują tę właściwość do robienia chamskich dowcipów. I jeszcze na tym zarabiają.

Autor: Jarek Kefir

Chcesz wspomóc moje niezależne inicjatywy i sprawić, by tego typu wpisy pojawiały się z regularną częstotliwością? Aby to zrobić, kliknij tutaj (link).

Jeśli spodobał Ci się ten artykuł – podaj go dalej i pomóż go wypromować! Pomóż innym zapoznać się z tą tematyką.