Afery

Grecja: światowy system finansowy jest na skraju zapaści


Grecja: światowy system finansowy jest na skraju zapaści

kryzys gospodarczyArtykuł na temat kryzysu greckiego. Został on odłożony w czasie do 5 lipca, czyli czasu referendum. Kolejna data krytyczna to 20 lipca 2015 roku, kiedy mija termin spłacenia kolejnej raty do Europejskiego Banku Centralnego. Czyli de facto instytucji bankierskiej pod zarządem niemieckich bankierów, trzymających w szachu walutę euro.

Trzeba zdać sobie sprawę z kilku faktów. Łączne długi: Greków, Europy, świata, firm i firemek, korporacji, banków, gospodarstw domowych – są praktycznie niemożliwe do spłacenia. Wynika to z prostej matematyki i już absolwent liceum wyposażony w kalkulator może to obliczyć. Ile czasu musiało by minąć, by spłacić bieżące długi? Sto, pięćset, tysiąc lat? Ktoś około roku 2008 wyliczył, że potrzeba by na to tysiąca lat. A co z odsetkami, a co z finansowaniem bieżących wydatków banków, firm, państw?

Poza tym, ów przekręt szumnie nazywany „pakietem ratunkowym dla Grecji„, to nic innego, jak ciągłe zadłużanie tego kraju na jeszcze większe i większe kwoty. Jest to bardzo krótkowzroczne działanie polegające na myśleniu, że „jakoś to będzie” jak i: „po nas choćby potop.” Świat jest obecnie w takiej sytuacji, że zaczyna brakować gotówki na zasypywanie tych dziur bez dna.

Wyczerpują się nawet te mechanizmy regulacji kryzysu, które nazywane są wysoce spekulacyjnymi. Powoli docieramy do ściany, której nie będzie można już przeskoczyć ani przebić. Jest już przysłowiowe za pięć dwunasta, zegar tyka, i nie za bardzo można go już zatrzymać. Jednak miejmy nadzieję, że nieubłagany kolaps zakłamanego i niesprawiedliwego systemu kapitalistyczno-bankowego, przyniesie upragnione oczyszczenie.

Wstęp: Jarek Kefir

Proszę o rozpowszechnienie tego materiału!

__________________________________________________________

Cytuję: „Grecki cyrk trwa. Premier Grecji Cipras i jego współpracownicy są na granicy wytrzymałości psychicznej. Podobnie jak ich odpowiednicy z Brukseli. Uczucie nienawiści do Niemiec, UE i MFW zawładnęło narodem greckim, przybiera na sile i niezależnie od porozumienia między nimi, będzie się jeszcze długo unosić się w powietrzu. Wiele wskazuje na to, że zbliżamy się do punktu krytycznego, który może zmienić Europę i świat na zawsze.

Grecy są zdesperowani i pozbawieni złudzeń, że tzw. Plan Oszczędnościowy stosowany od 5 lat odmieni ich los i uzdrowi grecką gospodarkę. Tutaj można ich zrozumieć, bo skoro lata oszczędzania doprowadziły do spadku PKB o jedną czwartą, to dalsze wdrażanie jeszcze bardziej restrykcyjnych reform nic nie zmieni. Jednak można zuważyć, że Grecy nie zdają sobie sprawy, że jeśli opuszczą strefę euro, to czeka ich załamanie gospodarcze i jego konsekwencje w postaci całkowitego paraliżu kraju. Natychmiastowy 40% wzrost cen po przejściu na Drahmę będzie szokiem dla wielu i Grecja wpadnie automatycznie do koszyka biednych wschodnio-europejskich krajów. A jak sytuacja całkowicie wymknie się spod kontroli, to nie obędzie się bez porównań do krajów trzeciego świata. Wszyscy stracili nadzieje, że będzie lepiej i dlatego emocje są tak duże.

Teraz przejdźmy do sektora bankowego. Cwani bankierzy twierdzą, że banki zredukowały ekspozycje na grecki dług i wszystko jest pod kontrolą. Czy aby na pewno? Przywołajmy upadek Lehman Brothers. Wtedy bankierzy myśleli, że wszystko mają poukładane jak w zegarku. Ich kreatywność została nagrodzona. Wymyślili tzw. „magiczne kredytowe finansowe instrumenty finansowe”. Co? W skrócie udało im stworzyć taki produkt finansowy, który pozwolił zredukować do minimum ryzyko związane z niewypłacalnością ludzi o wątpliwej zdolności kredytowej (nawet bezrobotnych Afroamerykanów), który posiadali kredyt hipoteczny. Dzięki temu mieszano dobry kredyt z niespłacalnym.

Rzekomo ryzyko kredytowe zniknęło i później wszystkie te instrumenty finansowe rozlały się po świecie, a oparty na tym przekręcie globalny boom gospodarczy trwał w najlepsze. Jak to się skończyło, wszyscy wiemy. Ktoś postanowił sprawdzić wiarygodność tych złodziejskich produktów finansowych wysadzając tym samym w powietrze cały ten system. Wszechmocni bankierzy, którzy je stworzyli zostali zmuszeni na kolanach błagać amerykański rząd o pomoc. Ależ to było żałosne. W przeciwnym razie skończyliby na bruku. Wszystkie największe banki by upadły, a ten kapitalizm na sterydach stoczyłby się na samo dno.

Co to ma wspólnego z Grecją? Bankierzy znów myślą, że to oni rozdają karty. Propaganda finansjery jak zwykle działa pełną parą. Jednak to, że ewakuowali się z długu Grecji, nie oznacza, że wszystko jest ok. Lobbowaniem w Brukseli udało im się wymusić utworzenie specjalnego europejskiego funduszu EFSF / ESM, który udziela wsparcia finansowego eurobankrutom z pieniędzy podatników oraz stopniowe skupowanie śmieciowych obligacji niechcianych przez komercyjne banki przez Europejski Bank Centralny. Zatem bankructwo Grecji nie zaszkodzi systemu bankowego, bo finansjera pozbyła się złych długów. Nic bardziej mylnego, bo historia się powtarza. Bo jeśli dojdzie do paniki, to cały system zbankrutuje i rzeź zbierze żniwo także na systemie bankowym.

Grecja lub inny większy eurobankrut uruchomi niekontrolowany proces ucieczki kapitału do bezpiecznych aktywów przez inwestorów, którzy nie należą do mafii największych banków z państwowych obligacji eurobankrotow. Dramat greków utwierdzi ich w przekonaniu, że ten system nie może dalej istnieć w obecnym kształcie, gdyż ciężar długów jest nie do udźwignięcia. Efekt domina spowoduje, że cała południowa Europa zbankrutuje i straci finansowanie. Ludzie w obawie przed konfiskatą oszczędności przez spłukane państwa ruszą na banki, żeby odzyskać swoje pieniądze. Na globalnym rynku międzybankowym zabraknie płynności. Dojdzie do chaosu większego niż w 2008r. Euro się rozpadnie, banki padną (w Grecji są już zamknięte) i dojdzie do katastrofy gospodarczej.

O ile podczas pierwszej fali kryzysu banki centralne dysponowały środkami obronnymi w postaci mechanizmu obniżki stóp procentowych i dostarczania płynności, to teraz ich bilanse po pierwszej fali pomocy są na granicy schizofrenicznego finansowego obłędu. Dalsze drukowanie euro i dolara kompletnie zrujnuje tą już bardzo kruchą konstrukcję opartą na naiwnym zaufaniu do pustego pieniądza.

Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że zbliżamy się do paniki , która jest w stanie zmieść strefę euro, a potem całą Unię z powierzchni ziemi. Wszyscy ucierpią. Dlaczego? Co zwiększa jej prawdopodobieństwo? Po pierwsze globalny system gospodarczy, który jest zbyt „zlewarowany”, tzn. oparty o zbyt dużą dźwignię finansową. Światowe przedsiębiorstwa, państwa i gospodarstwa domowe maja zbyt duży udział instrumentów kredytowych w swoich źródłach finansowania i wydatkach. Wszystkie te podmioty są tak zadłużone, że nie są w stanie absorbować większych dawek kredytu. Żeby wróciła równowaga musi nastąpić proces „de-lewarowania”, czyli redukcji tej dźwigni. Jednak ten proces jest bardzo bolesny, co widać na przykładzie Grecji, która jest dopiero początkiem w skali świata.

Po drugie do głosu dochodzą silnie nieracjonalne ludzkie zachowania oraz wzajemna wrogość i niechęć między dłużnikami i wierzycielami, co tylko potęguje ryzyko wystąpienia paniki i krachu gospodarczego. Kiedyś politykom naprawdę puszczą nerwy. Potem tylko czekać, aż inwestorom puszczą nerwy. Później już tylko zostaje społeczeństwo greckie, któremu puszczą nerwy. A wtedy będzie grecki majdan i skończy się to południowo europejskim majdanem.

Sytuacja jest dramatyczna. Zgoda na warunki UE i MFW nie poprawi ani trochę sytuacji gospodarczej Grecji. Powrót do Drahmy zuboży dramatycznie grecki naród powodując poważne niepokoje społeczne. UE i MFW nie mogą zredukować długów Greków, ponieważ tego samego w niedalekiej przyszłości zaczną się domagać pozostali eurobankruci. We Włoszech, Hiszpanii czy Portugalii już można zaobserwować wzrost poparcia dla antyunijnych ugrupowań. Dlatego Niemcy nie mogą ustąpić, gdyż transformacja Unii Europejskiej w Unie Bezzwrotnych Zapomóg dla bankrutujących krajów spowoduje, że zyski Niemiec z exportu dzięki słabemu euro będą na tyle mizerne po odliczeniu kosztów tych zapomóg, że Niemcom nie będzie się opłacać wspólna waluta. Zabiorą swoje zabawki, wrócą do marki i opuszczą strefę euro, a UE przestanie istnieć.

Wnioski są takie, że być może jesteśmy na krawędzi finansowego i gospodarczego trzęsienia ziemi o niespotykanej skali. złodziejski przekręt elity bankierów z przerzuceniem niechcianego długu na europejskich podatników może nie wypalić.

Ironia polega na tym, że nie dość, że tym razem nie uratuje on samych bankierów, to tylko pogorszy całą sytuację doprowadzając do wściekłości społeczeństwo. Podobnie jak ok. 10 lat temu „ktoś” przyjął błędne założenie, że ludzie z niższych klas społecznych będą w stanie latami spłacać kredyty na aktywa po kosmicznie zawyżonych cenach, żeby nabijać zyski sektora bankowego, tak teraz ta sama „ekipa” zakłada, że ci ludzie teraz bogatsi o doświadczenia życiowe będą spłacać bez sprzeciwu „banksterskie” długi odmawiając sobie wielu rzeczy. Wychodzi na to, że „elita” też może być naiwna i nie zna historii, albo sytuacja wymyka im się spod kontroli..

Miejmy nadzieję, że urzędnicy z Brukseli maja jakiś plan B albo ,że greccy politycy oglądają czasem jakieś fragmenty video z ukraińskiego majdanu i się wystraszą, bo inaczej cała strefa euro pogrąży się w otchłani gospodarczego i społecznego chaosu. Nie można być pewnym niczego. Grexit zagraża poważnie stabilności Strefy Euro, jednak przeprowadzenie go w sposób kontrolowany mogłoby „rozejść się po kościach” na rynkach w krótkim terminie. Uległość Greków i osiągnięcie porozumienia też uspokoi inwestorów, ale nie powinniśmy się łudzić, że na dłuższą metę coś to zmieni.

Przekręt polega na tym, że cały ten Pakiet Ratunkowy dla krajów PIGS (Portugalia, Irlandia, Grecja, Hiszpania, plus jeszcze należy wyróżnić Włochy) to tylko respirator , który podtrzymuje agonię ciężko chorego pacjenta jakim jest UE. Problem w tym, że jedni są bezczelnie oszukiwani przez drugich obietnicami że pacjent „wyjdzie z tego cało” i odzyska zdrowie. Inni ciągle naiwnie w to wierzą. Ale nagle przyszedł duży rachunek za prąd, serwis i opiekę lekarską wywołując niepokój wśród wszystkich czy to leczenie ma w ogóle jakiś sens..

Świat jaki znamy może się kończyć.. Bądźmy dobrej myśli, że się porozumieją i nieunikniona katastrofa zostanie odsunięta w czasie na kilka lat.”

Źródło: http://systemwkryzysie.blox.pl/

Reklamy

2 odpowiedzi »

  1. Wirtualne coś bo kartel bankowo-rządowy zmonopolizował sobie prawnie system pieniężny. Na wolnym rynku takie „kwiatki” nie byłyby w stanie w ogóle powstać, bo duża liczba małych banków powodowałaby wzajemne kontrolowanie się w kwestii emisji fałszywych kwitów depozytowych, a więc i kredytu.

    Polubienie

Skomentuj artykuł:

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s