Nauka wszechświat i wojsko

Fukushima: takiego skażenia oceanu nie notowano jeszcze nigdy. Co nam grozi?

Cyt. „Radioaktywna plama, która pochodzi od uszkodzonej w wyniku trzęsienia ziemi i fali tsunami z marca 2011 r. elektrowni atomowej Fukushima w Japonii, osiągnie wschodnie wybrzeża Pacyfiku już w 2014 r. – alarmują amerykańskie władze. Długa podróż radioaktywnych cząstek może pomóc zrozumieć mechanikę działania prądów morskich.
Najgorzej w 2016 r.

Symulacje wykazały, że radioaktywny cez-137, który został rozpuszczony w wodach Oceanu Spokojnego w wyniku katastrofy w Fukushmie, dotrze do amerykańskich wybrzeży na początku 2014 r., osiągając szczyt w 2016. Na szczęście dwa prądy morskie: na wschodnim wybrzeżu Japonii – Kuroshio Extension i Kuroshio rozcieńczyły materiał promieniotwórczy na tyle, by jego stężenie spadło poniżej poziomów „dopuszczalnego bezpieczeństwa” Światowej Organizacji Zdrowia.

katastrofa fukushima

„Wpływ na środowisko mógłby być znacznie większy, jeśli zanieczyszczenia wyciekłyby do innego akwenu, w którym obieg był mniej energiczny i burzliwy” – powiedział Vincent Rossi, oceanograf i adiunkt naukowy w Instytucie Fizyki w Hiszpanii.
Ciągłe monitorowanie radioaktywności

Radioaktywna plama na Pacyfiku pochodzi z trzech źródeł: cząstki radioaktywne, które spadły z deszczem do oceanu, skażona woda bezpośrednio zwolniona z uszkodzonego zakładu oraz woda, która spłynęła ze skażonej gleby. Uwolnienie cezu-137 z Fukushimy do oceanu, gdzie dominuje wiele prądów morskich, prowadzi do jego rozcieńczenia w taki sposób, że materiał promieniotwórczy stwarza niewielkie zagrożenie dla ludzi do czasu opuszczenia wód przybrzeżnych Japonii.

Rossi pracował nad modelem, który pokaże dokładną symulację rozprzestrzeniania się radioaktywności po Pacyfiku w ciągu najbliższych 10 lat. Naukowcy prześledzili 27 wiązek tego modelu, za każdym razem zmieniając warunki początkowe (np. rok, siła wiatru, opady, itp). Oceanografowie badający prądy morskie używają promieniotwórczego cezu-137 do śledzenia ich przebiegu. Izotop nie wchodzi w interakcje z innymi pierwiastkami i zanika powoli – jego okres półtrwania wynosi 30 lat.

fukushima 1

Rozprzestrzenianie po Pacyfiku
Zespół koncentrował się m.in. na przewidywaniu ścieżki radioaktywności aż do momentu, gdy promieniotwórcza plama osiągnie odległość ok. 300 km od amerykańskiego wybrzeża. Naukowcy spodziewają się, że około 10 do 30 bekereli na metr sześcienny cezu-137 może osiągnąć może osiągnąć woda przybrzeżna USA i Kanady między 2014 a 2020 r. Dla porównania, wybrzeże Kalifornii może otrzymać tylko 10 do 20 bekereli na metr sześcienny od 2016 do 2025 roku. Są to wartości nie stanowiące większego zagrożenia dla ludzi – informuje Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych. Przez najbliższe 25 lat największe zanieczyszczenie pozostanie w rejonie North Pacific Gyre.”

Źródło: http://krolowa-superstar.blog.p/

fukushima

Reklamy

1 odpowiedź »

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.